|
میدونی چرا اینجا بارون
نمی باره که مجبور بشیم
دعای بارون بلد باشیم ؟
آخه اینجا چشمها خشکیده
وهیچ کس نمیگرید که
اشک جاری بشه وبخار
بشه وبره تو آسمون ابر
بشه تا بارون بیاد.
کاش بلد بودیم جای
دعای بارون رو از حفظ
شدن گریه کنیم تا
بارون بباره .
آخرین د را م ود ا ع
وداع، آخرین بیت شعرش را نیز به پا یا ن رسا ند.ا بیا تی موزون، ورد یف، ا ود ر حا ل سا ختن آ هنگ برا ی ترا نه ا ش می با شد. چه ا تحا د وا نسجا میست حا کم برا ین گروه، گروهی متشکّل ا ز زما ن، فرصت بسیا ر، تنها یی، جدا یی، بیوفا یی، فا صله ی بین ا فکا روا ذها ن، حتی طبیعت نیز به یا ری ا شا ن شتا فته بد ین گونه که فصل، فصل د رد و رنج، فصل، فصل ریزش پیا پی وبی محا با ی برگها ی زردا زحسرت که زیبا ترین فصل خدا ست. ا ین زرد ی قوّه ی فیزیکی را هم بی بهره نگذا شته وعنا یتش نموده . همبستگی گروه موجب سرعت عملشا ن گشته نت ها را چه سریع به ا تما م می رسا نند. صفحه ی نها یی ا ین موسیقی نیز تنظیم شد. ومن د رصد د مبا رزه با جدا یی وودا ع ا م چه کنم که یک نفرم، با کدا مین نیرو به جنگی حسا ب شده با چنین نفرا ت سرسخت وجدّی روم؟ جنگی که سلولها ی مخرّب جسم هم دا وطلبا نه به آ ن پیوسته ا ند. ا مّا........................................................................ ................................................................................... بیا و بنگر درد زمینی بودنم
را که به چه روزم کشا نده
به آ سما نم با ز گردا نید
زمین ا ر ز ا نی خو د تا ن
+ نوشته شده در چهارشنبه 1385/08/10ساعت 7:39  توسط عالیه
درا ین د نیای د ون زوا ل پذ یر،آ سما نی
را خوا ستن بی فکری محض ا ست. د ل من تو که بهترین سا لهای بو د نت را با مهجوری وحرما ن به سر کرده ا ی چرا خود را به زمین کشا ندی آ یا نیا ند یشیدی جستن آ سما ن بر روی خا ک میسّرنیست؟ د ید ی که فرود آ سا ن ا ست ا ما صعود مجدّ د کا ری ا ست بس د شوا ر. توکه همه ی بود نت را د رشب پیموده ای شبها یی که ا ز خوف تیره گی چشم د لت را بستی تا به روشنی ا ند یشه کنی. چرا چشمت را گشو د ی تا زیبا یی ظا هر زمین را نظا ره گر با شی؟ چرا ؟ |
|