| تبليغات | X |
|
توکزمکارم اخلاق عالم دگری
وفای عهد من از خاطرت نرود
امشب در ماتمی به سوگ نشسته ام که خود محکوم به قتل ام
قاتل :من مقتول: غرور شاکی:قلب شکسته داور حکم:وجدان وکیل قاتل:عشق وکیل مقتول:عزت نفس
جلسه بنام هستی و وجود آغاز گشت!
جرم را بر من ماتم زده قرائت و اتهام را تفهیم نمودند
عزت نفس اشد مجازات را برایم تقاضا کرد
عشق دفاعیه اش را ارائه کرد و درمقام دفاع گفت:غرور خود رضا به شکست داد و
ازخود گذشت آنکه بیش از همه ازمرگ غرور مرد خود قاتل بود آنکه هیچگاه این مرگ
را از یاد نخواهد هم اوست ! شما که را محاکمه می کنید ؟
او شاکی را مخاطب قرار داد وگفت: جایگاهت کجاست؟
مگر نه اینکه ساکن درون قاتلی ؟
مگر نه اینکه شکستن تو همه ی وجود او را میزبان درد می کند؟
آیا جز این است که بر اعزازت افزوده شده ودر نزد خدا مقام ومنزلت ات افزون شود؟
شکوه ات از چیست و از کی؟
وقت تمام و جلسه به روز بعد موکول شد!
+ نوشته شده در یکشنبه 1386/01/19ساعت 8:43 توسط عالیه
برای سکوت مرده
نمیدانم مرگ قبل از سکوت سرزمینت را فراگرفت
یا بعد از آن ؟
درهر حالت.....
آنچه نگاشته ام ازسر حرمت شکسته و غرور فرو ریخته
است.
از بدو معرفی خود بخود! هیچگاه از تغییر جایگاهم خشنود
نبودم و هرگاه مکانم برای دیگری ثبت شد کناره گرفته و با
سکوت اعتراض کردم و همچنین خود نیز از غصب جایگاه
دیگران بیزارم همانگونه که خود میدانی!!
|
درباره وبلاگ  دوش مرا حال خوشی دست داد.،
سینه ما را عطشی دست داد... نام تو بردم لبم آتش گرفت... شعله به دامان سیاوش گرفت... نام تو آرامه جان من است... نامه تو خط امان من است... ای نگهت خواستگه آفتاب بر من ظلمت زده یک شب بتاب... پرده بر انداز به چشم ترم.... تا بتوانم به رخت بنگرم... ×××یا مهدی ادرکنی××× |
