من عشق را در عمق خاطره های عاشقانه نیافتم...
من عشق را با تمام خلوص و پاکی و سادگی ام آموختم...
از زیباترین مخلوقات عالم آموختم...
من عشق را در سیمای کودکی دیدم که با گل سخن می گفت...
من عشق را در نگاه معصومانه پرستویی باورکردم که خیال پرواز داشت ولی دل نگران...

پرستویی مهاجر می شدم کاش؛
به عشق تو مسافر می شدم کاش...
زیارتگاه چشمت را در اینجا ...؛
شبی صد بار زایر می شدم کاش...؛
(یا علی)
+ نوشته شده در چهارشنبه
1386/04/13ساعت 0:38  توسط عالیه
|