|
تو خوبی............ تو که خود برای چشیدن لذت زادگاه و دیار و وصال برای شناساندن وطن یبس وتعفن بیگانه ی فاصله را بدوش کشیدی با توام وطن هیچگاه به خلقت موالید درونت مناز که بی غربت غریبی بر ستون بی مدعای هجران تکیه داده و به وصلت مباهات می کنی؟ گرنبود هوای غربت و فاصله در ریه ای تو دورترین و غریب ترین بودی ای... غربت ملموس ترین واژه ی پیوست و آشناترین کلمه ی هستی و وجودست....
|
درباره وبلاگ  دوش مرا حال خوشی دست داد.،
سینه ما را عطشی دست داد... نام تو بردم لبم آتش گرفت... شعله به دامان سیاوش گرفت... نام تو آرامه جان من است... نامه تو خط امان من است... ای نگهت خواستگه آفتاب بر من ظلمت زده یک شب بتاب... پرده بر انداز به چشم ترم.... تا بتوانم به رخت بنگرم... ×××یا مهدی ادرکنی××× |
